Харитаи заковатҳои фарзанд
Бифаҳмед, ки фарзанди шумо дар чӣ қавӣ аст ва бо кадом роҳҳо беҳтар меомӯзад.
- профили ҳашт заковат барои синни 3–18
- ҳисобот ва тавсияҳо барои хона ва мактаб
- нақшаи рушди 3-моҳа
Мо ба оилаҳо, мактабҳо ва ширкатҳо кӯмак мекунем, ки профили ҳашт заковатро бубинанд ва барномаҳои омӯзиш ва рушдро аз натиҷаи матлуб оғоз карда тарҳ кунанд.
Ҳассосият ба калима, гуфтор, хондан ва навиштан. Қисса ва китобро дӯст медорад, калимаҳои навро зуд ёд мегирад ва воқеаҳоро бо тафсилот нақл мекунад.
Кор бо рақам, қонуният, сабаб ва натиҷа. Ҳисоб мекунад, чизҳоро тартиб медиҳад, бисёр мепурсад «чаро?» ва аз муаммо лаззат мебарад.
Дидан, тасаввур кардан ва сохтани тасвир ва шакл. Расм мекашад, аз кубикҳо месозад, ҷой ва роҳро хуб дар хотир дорад ва аз тасвир беҳтар мефаҳмад.
Моҳирии бадан ва дастон, омӯзиш тавассути амал. Давидан ва варзишро дӯст медорад, корҳои дастиро хуб иҷро мекунад ва ором нишаста наметавонад.
Ҳассосият ба оҳанг, ритм ва садо. Сурудҳоро зуд ёд мегирад, ба мусиқӣ бо ҳаракат вокуниш нишон медиҳад ва садои нодурустро пай мебарад.
Фаҳмидани дигарон ва кор бо одамон. Бо дигар кӯдакон бозӣ карданро бартар медонад, ҳиссиёти онҳоро пай мебарад ва бозиро ташкил медиҳад.
Шинохтани худ, ҳиссиёт ва ҳадафҳои худ. Метавонад дароз бо бозии худ банд бошад, хоҳишҳояшро медонад ва ҳиссиёташро бо калима ифода мекунад.
Шинохт ва гурӯҳбандии олами зинда ва табиат. Ба ҳайвонот ва растаниҳо шавқи зиёд дорад, санг ва баргро ҷамъ мекунад ва тағйироти табиатро пай мебарад.
Профили воқеӣ бо пурсишномаҳо аз якчанд манбаъ ва суҳбат бо мутахассис сохта мешавад. Барои дидани тавсиф номи заковатро пахш кунед.
Ҳар лоиҳа аз як савол оғоз мешавад: пас аз кори мо чӣ бояд дигар шавад ва онро чӣ гуна чен мекунем.
Бифаҳмед, ки фарзанди шумо дар чӣ қавӣ аст ва бо кадом роҳҳо беҳтар меомӯзад.
Барномаҳои мавзуӣ, тренинги муаллимон ва арзёбии аслӣ, ки ба фаҳми воқеӣ равона шудаанд.
Қувватҳои дастаро бубинед ва тренингеро созед, ки натиҷааш дар кор чен карда мешавад.
52 арзиш барои тамоми сол: суҳбати оилавӣ, маслиҳат барои волидон ва машғулиятҳо барои 2–18-сола, ки тавассути заковатҳои гуногун кор мекунанд.
Пеш аз даромадан дар мезанем, пеш аз гирифтан иҷозат мепурсем.
Ҳар инсон ҳамаи ҳашт заковатро дорад, вале бо омехтаи беназир. Мо ин омехтаро мебинем, на «навъ»-и одамро.
Ҳассосият ба калима, гуфтор, хондан ва навиштан.
Кор бо рақам, қонуният, сабаб ва натиҷа.
Дидан, тасаввур кардан ва сохтани тасвир ва шакл.
Моҳирии бадан ва дастон, омӯзиш тавассути амал.
Ҳассосият ба оҳанг, ритм ва садо.
Фаҳмидани дигарон ва кор бо одамон.
Шинохтани худ, ҳиссиёт ва ҳадафҳои худ.
Шинохт ва гурӯҳбандии олами зинда ва табиат.
16 изҳорот, 5 дақиқа: се соҳае, ки фарзандатон дар онҳо бештар медурахшад.
Санҷиши 5-дақиқагӣ барои волидон. Ҳеҷ чиз нигоҳ дошта намешавад.
Тарафҳои қавӣ, шавқ ва арзишҳои навраси 14–18-сола дар муқоиса бо самтҳои таҳсил.
Дастурҳои амалӣ барои волидон: вазифаи хонагӣ, хархашаи кӯдак, экран, хоб ва ғайра.
Садсолаи таҳқиқот бо забони содда: назарияҳо, рушди тафаккур, тестҳо ва афсонаҳо.
Ҳар самт дар бораи чист, ба кадом касбҳо мебарад ва кадом фанҳои мактабӣ муҳиманд.
Суҳбат ва пурсишномаҳо аз якчанд манбаъ: волидон, муаллим, худи кӯдак ё кормандон.
Профили қувватҳо ва соҳаҳое, ки ба имконияти бештар ниёз доранд.
Тавсияҳо ва нақшаи амалӣ бо натиҷаҳое, ки чен карда мешаванд.
Мулоқотҳои пайгирӣ ва бознигарии натиҷа пас аз чанд моҳ.
Мо ҳеҷ касро ба як «навъ» маҳдуд намекунем: ҳар кас омехтаи ҳамаи заковатҳост.
Аввал он чиро мебинем, ки хуб аст, ва роҳи рушдро аз ҳамон ҷо месозем.
Маҷмӯаи мо тести IQ ва ташхиси тиббӣ нест — ин воситаи шинохт ва гуфтугӯ аст.
Муваффақиятро бо тағйири воқеӣ дар рафтор ва кор чен мекунем, на бо таассурот.
Натиҷаҳо, ҳисоботҳо ва маълумоти фарзандон дар сервер рамзгузорӣ мешаванд ва танҳо ба худи шумо дастрасанд. Мо маълумотро намефурӯшем ва бе розигии шумо ба касе намедиҳем.
16 савол, 5 дақиқа ва се соҳае, ки фарзанди шумо дар онҳо бештар медурахшад. Натиҷа фавран нишон дода мешавад.
Корманд аз тренинг гузашт ва тестро бо 90% супорид. Оё ӯ фаҳмид? Шаш нишона барои фарқ кардани фаҳм аз ёддошт.
Барои рушди қобилиятҳои кӯдак асбобҳои гарон лозим нестанд. Ду машғулияти содда барои ҳар заковат.
Дар ҳар даста касе ҳаст, ки бо калима қавист, касе бо рақам ва касе бо одамон. Мушкил дар он аст, ки ҳама кори якхела мекунанд.
Мулоқоти аввал барои фаҳмидани ниёзи шумост: натиҷаи матлубро якҷоя муайян мекунем ва роҳро пешниҳод менамоем.